Twaalf jaar ben ik, mijn vader legt me wiskundesommen uit. Ik begrijp hem niet. ‘Snap je het nu nog niet?’, hoor ik hem zeggen. Ik voel dat hij gefrustreerd wordt en raak in paniek. ‘Shit shit shit, ik moet het snappen.’ Ik probeer uit te leggen wat ik niet begrijp. Hij begrijpt me niet en wordt boos. Huilend ren ik naar boven. Wil zo graag voldoen en ik weet niet hoe. Voel me onbegrepen in -m’n best doen-. Pure onmacht vult het huis: zijn onmacht en mijn onmacht.
Vluchten, strijden en heel hard werken, dat wordt mijn antwoord. Als ik meer dan m’n best doe is het altijd goed. M’n heldere hoofd wordt m’n grootste kracht. Ik ga me aanpassen of vechten om begrip als de ander me -niet goed genoeg vindt-. Ook in relaties. Dat ik daarmee m’n intuïtie onderdruk, m’n hart negeer en drama activeer ontdek ik pas veel later.
In 2012 kom ik op het pad van systemisch werk. Het intakegesprek is een tranendal, ik voel me zo ontvangen en begrepen, en ik hoef er niets voor te doen of te bewijzen. Ik mag -zijn-, helemaal mezelf zijn: ‘Welkom Birgit, wie ben jij?’
Jaar na jaar pel ik de vaderwond van strijd en moederwond van jong overlijden af. Nog altijd zijn er laagjes te gaan, dat legt het leven van alledag steeds opnieuw bloot. Het onbewuste bewust maken, schaduw ontmaskeren, polariteiten balanceren: het is continu levenswerk.
Want wat ik zie: we -ja ook ik- zijn bang. Bang onszelf te verliezen. Bang de ander te verliezen. Bang overheerst te worden. Bang geen plek te hebben. Bang om lief te hebben. Bang om van gehouden te worden. Bang je werkelijk open te stellen. Bang alleen te zijn. Bang over te blijven. Bang naar pijn te kijken. Bang gekwetst te worden. Bang om vrij te zijn. Bang echt in verbinding te zijn. Bang om te voelen. Bang om jezelf te zijn. Bang om voluit te leven. Welk bang ken jij zo goed?
Hoe mooi is het om -bang- naar liefde te transformeren? Liefde voor jezelf. Liefde voor de ander. Liefde voor elkaar. Liefde voor werk. Liefde voor het leven. Hannah heeft hier haar levenswerk van gemaakt, wij samen mogen ermee werken en van leren.
Als we elkaar gaan ontmoeten, weet dat ik oordeelvrij en met respect naar je kijk. Dat ik duizend vragen heb, liefdevol duidelijk ben en me bewust ben van mijn taal en handelen. Hierdoor kun jij -ik- zijn, en worden. Weet je welkom, met alles wie jij bent en het levensverhaal dat je met je meeneemt.
Graag houd ik je op de hoogte van alle activiteiten en ontwikkelingen. Ik ga vanzelfsprekend zorgvuldig om met je gegevens. Voor meer info: bekijk de Privacyverklaring.
